کدخبر: ۱۷۰۱۱۸۶ تاریخ انتشار:

یادداشت؛

مردم قربانیان واقعی جنگ

بیش از دو هفته گذشته و همچنان سفیدشویی جنگ و رؤیافروشی با آن ادامه دارد؛ هرچند کم‌کم صداهایی در مخالفت با جنگ هم از خارج شنیده می‌شود. برخلاف ساده‌سازی‌های «اینترنشنالی»، جنگ شر مطلق است و هیچ خیری برای ایران در آن نیست.

بیش از دو هفته از آغاز جنگ گذشته است. تهران حالا شبیه یک شهر جنگ‌زده است. در هر محله‌اش نقطه‌ای پیدا می‌شود که با موشک ویران شده و به تلی از خاک بدل شده است. قربانیان «مداخله بشردوستانه» چهار رقمی شده‌اند و هر روز بر تعدادشان افزوده می‌شود. با این حال، حامیان جنگ، خون‌های ریخته‌شده را توجیه می‌کنند. حتی تصاویر قبرهای ۱۶۸ دانش‌آموز هم باعث نمی‌شود از رقص و شادی بر جنازه‌های مردم دست بردارند.

چند شب پیش انبارهای نفت را زدند؛ روزهای قبل آب‌شیرین‌کن قشم و زیرساخت‌های دیگر را. ترامپ گفته است که پس از جنگ ممکن است نقشه ایران تغییر کند؛ اما حفظ تمامیت ارضی هم برای کسانی که ادعای ملی‌گرایی و آینده‌سازی دارند، ظاهراً اهمیتی ندارد. یاد گرفته‌اند بگویند «جراحی هزینه دارد» و با همین جمله، چشم‌شان را بر هر چیزی ببندند.

چند روز پیش که زیر صدای بمباران احساس کردم ممکن است دیگر زنده نمانیم، یادم آمد برخی از حامیان جنگ می‌گویند مردم داخل جنگ می‌خواهند. واقعاً؟

مردم جنگ می‌خواهند؟ کدام مردم؟

آن‌هایی که از پشت لنز تار شبکه‌های اجتماعی دیده می‌شوند؟

یا آن‌هایی که هشت روز است شب و روزشان را با اضطراب می‌گذرانند؟

یا آن‌هایی که حتی پول خروج از شهر برای حفظ جان‌شان را ندارند؟

یا آن‌هایی که پس از بمباران شهر دیگر زنده نیستند؟

کدام مردم؟

بله، شاید گروهی جنگ را راهی برای رهایی از وضعیت سخت فعلی ببینند؛ اما بسیاری دیگر، و به باور من اکثریت، با وجود تمام نارضایتی و ناامیدی، با جنگ مخالفند. تجربه جنگ پیش روی آن‌هاست. می‌دانند که برخلاف رؤیافروشی‌ها، جنگ چیزی را درست نمی‌کند؛ فقط مشکلات را عمیق‌تر می‌کند.

برای این‌که وجدان‌درد نگیرند، می‌گویند حکومت خودش کشور را به این ورطه انداخته؛ و این‌گونه جنگ‌طلبی‌شان را توجیه می‌کنند. اما هر کس مسئول رفتار خودش است. مسئولیت حمایت از جنگ را نمی‌توان گردن دیگری انداخت. وقتی ترامپ برای مشروع‌سازی جنگ، تجمعات «دیاسپورای ایرانی» را در خدمت روایت‌سازی خودش قرار می‌دهد، گوش‌هایشان را می‌گیرند تا مبادا مجبور شوند در برابر جنگ و «تجاوز» موضع بگیرند.

بیش از دو هفته گذشته و همچنان سفیدشویی جنگ و رؤیافروشی با آن ادامه دارد؛ هرچند کم‌کم صداهایی در مخالفت با جنگ هم از خارج شنیده می‌شود. برخلاف ساده‌سازی‌های «اینترنشنالی»، جنگ شر مطلق است و هیچ خیری برای ایران در آن نیست. نمی‌دانم نظر تک‌تک مردم چیست؛ اما می‌دانم من، خانواده‌ام، دوستانم و بسیاری دیگر با جنگ مخالفیم. ما جنگ نمی‌خواستیم. مردم قربانیان اصلی جنگ هستند؛ اگر زیر بمب‌ها جان سالم به در ببرند، معلوم نیست خانه و سرپناهی برایشان باقی مانده باشد. جنگ راه حل مسائل ایران نیست؛ فقط ایران را زخمی‌تر می‌کند.

مشاهده خبر در جماران