بدون شک در جامعه اسلامی ما، عالم عامل مهذبی همچون امام خمینی(س) که وجود خود را به خوبیهای متعدد آراسته و با تأسی به رسول گرامی اسلام(ص) و ائمه معصومین علیهم السلام راه و رسم زندگی مبتنی بر اعتدال و روش و منش درست و عادلانه را آموخته است، و مزید بر آن با توجه به جایگاه و مقبولیتی که نزد مردم ایران دارد، میتواند به عنوان الگویی سالم و سازنده و اسوهای حسنه نقش ارزنده و آموزندهای ایفا نماید. از این رو، علاوه بر سفارشات و اندرزهای ارزنده بر جا مانده، مجموعه خاطرات به جا مانده از رفتار آن بزرگمرد در برخورد با وقایع و پیشامدهای مختلف هرکدام بیانکننده اصول و ضابطه برگرفته از آموزههای دینی و اخلاق متعالی حاکم بر لحظه لحظه زندگی ایشان است که بدون صحنهسازی و تکلف به طور معمول بدان مبادرت میشده است. او از نعمتهای الهی به جا و به موقع و به صورت درست و متعارف بهره میبرد و هدر دادن و ضایع کردن آنها را به شدت مانع میشد. به عنوان مثال، از رویه مصرف درست ایشان از آب که این روزها و به طور قطع در آینده به عنوان معضل اساسی در کشور ما رخ مینماید، خاطرات متعددی به جا مانده است که واقعا درسآموز و بهرهرسان است و اگر روش ایشان در خاطرهای که به عنوان نمونه آورده میشود، فقط در مساجد و در موقع وضو گرفتن مورد توجه و عنایت قرار گیرد، یقینا از هدر رفتن مقدار زیادی از این مایع حیاتی جلوگیری میشود که در حد خود قابل توجه خواهد بود و البته از تأثیر بسیار بیشتر تأسی به این شیوه پسندیده در وجوه دیگر مصارف آب هم نباید غافل بود.
موقع وضو گرفتن آقا اگر دستمال توی روشویی بگذاری خیس نمیشود
«یکی از نوههای حضرت امام نقل میکند: شخصى مقدارى باقیماندۀ آب وضوى امام را براى تبرک خواسته بود که جمع آورى آن به من محول گردید. سفارش مادرم این بود که از شیشه ی تمیز وبه نظر ایشان به اندازه ی شیشه ی نوشابه استفاده شود. این موضوع را به عرض امام رساندم. خانم حضرت امام گفتند: موقع وضو گرفتن آقا اگر دستمال کاغذى توى روشویى بگذارى خیس نمىشود تا برسد به جمعآورى یک شیشه آب. روز بعد براى تحویل گرفتن شیشه آب خدمت خانم رسیدم فرمودند: آقا آب را در شیشهاى جمعآورى کرده و به من دادند که من هم آن را درون شیشهاى ریخته ام و جاى آن را به من نشان دادند. با کمال تعجب دیدم شیشهاى بسیار کوچک از این شیشههاى قرص که حدود 1/5 بند انگشت است. من مىدانستم آقا در مصرف آب حتى براى وضو هم نهایت دقت را دارند و با برداشتن آب مورد نیاز بلافاصله شیر را مىبندند، اما تا این حد براى من هم تعجب برانگیز بود. به شوخى به آقا گفتم: گمان مىکنم شما اسراف کردهاید، تا آب زیادى جمع آورى شود. خندید و گفتند: آب واجبات وضو را جمع کردهام.»
(آینه حسن/ خاطراتی از ویژگیهای ممتاز امام خمینی(س) در امور فردی و اجتماعی/ ص 65 و 66/ خاطره 46)