جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

در آستانه سالگرد ۲۴ خرداد تشریح کرد؛

خباز از چهار گام اصلی دولت روحانی در ۱۰ ماه نخست سخن گفت

کد خبر: ۴۴۷۵۶
خباز از چهار گام اصلی دولت روحانی در 10 ماه نخست سخن گفت

معاون امور تقنینی معاونت پارلمانی رییس جمهوری در آستانه سالگرد حماسه سیاسی 24 خرداد از چهار گام اصلی دولت دکتر حسن روحانی در 10 ماه نخست فعالیت آن سخن گفت؛ گامهایی که به گفته او کشور را از عبور از میدان «مین» نجات داده است.

«محمدرضا خباز» که در ادوار مختلف مجلس شورای اسلامی سابقه نمایندگی در مجلس شورای اسلامی را داشته و اکنون در کسوت معاون امور تقنینی معاونت پارلمانی رییس جمهوری فعالیت می کند، این چهار گام اصلی را دستیابی به ثبات نسبی اقتصادی، کاهش سرعت ماشین پرشتاب تورم، ثابت کردن حقانیت فعالیت های هسته ای جمهوری اسلامی ایران و شکستن تابوی سر میز مذاکره نشستن با آمریکا بیان می کند.

او به چرایی انتخاب دولت تدبیر امید در یازدهمین انتخابات ریاست جمهوری پاسخ می دهد و دستاوردهای 10 ماهه دولت یازدهم را بصورت خلاصه تشریح می کند.
به گزارش جماران به نقل از ایرنا،‌ مشروح این گفت و گو بدین شرح است:

در آستانه حماسه 24 خرداد و انتخاب دکتر روحانی از سوی مردم بعنوان رییس جمهوری و رای ملت به دولت تدبیر و امید هستیم. نخستین سوال این است که چرا روزهای برگزاری انتخابات درایران همیشه در خاطرات تاریخی و سیاسی ما ثبت می شود؟

++خباز: هر کدام از روزها در ایام سال ویژگی خاص خود را دارد؛ چه از بعد معنوی و چه از بعد سیاسی؛ مثلا سوم شعبان از نگاه شیعه یکی از مهمترین روزهای طول تاریخ محسوب می شود؛ از نظر سیاسی نیز هر روزی که اتفاقی مهم در آن روز رخ دهد و آن اتفاق نقطه عطفی در تاریخ کشور باشد و یا به بیان دیگر با آن اتفاق سرنوشتی برای مردم رقم زده شود، آن روز در تاریخ کشور ثبت می شود؛ مثل بیست و دوم بهمن ماه.

هر چهارسال یک بار هم یک انتخابات ریاست جمهوری در کشور رخ می دهد که این انتخابات نیز سرنوشت ساز است و روی سرنوشت آحاد مردم موثر است؛ برای همین، آن روز برای مردم، روز مهم و خوشحال کننده ای قلمداد می شود.

البته برای برخی هم این روزها ناراحت کننده است.

++خباز: درست است که همواره آن روز برای کسانی که زمینه رای آوردن کاندیدایشان فراهم نشده است روز خوشحال کننده ای نیست اما آنها هم باید در این شادی خود را شریک بدانند؛ چون آنها هم اگر واقعا برای خداوند و سربلندی کشورشان و هر نیت خالصانه دیگری در انتخابات شرکت کرده اند نباید ناراحت شوند؛ هدف اصلی این بوده که بالاترین رای به صندوق ها ریخته شود و هر چه آرای ماخوذه بیشتر باشد موجبات سربلندی کشور را فراهم می کند و نشان می دهد کشور از پشتوانه قوی مردمی برخوردار است.

پس آنهایی که به ظاهر کاندیدایشان رای نیاورده است هم نباید احساس شکست کنند، چون رای کاندیدای آنها هم به سرجمع کل آرا اضافه شده است؛ مثلا کاندیدایی که در انتخابات اخیر چهار میلیون رای داشته باید بداند که این چهار میلیون هم بر روی 18 میلیون رای آقای روحانی اضافه می شود و کل این آرا با یکدیگر کشور را تقویت می کند.

این نگاه منطقی و عاقلانه است، اما برخی مواقع کاندیداها و طرفدارانی که کاندیدایشان رای نیاورده اند شروع به توجیه رای نیاوردنشان می کنند در حالی که باید به راحتی بپذیرند که مردم آنها را نخواستند.

کاندیداهایی که رای نیاورده اند و طرفدارانشان، یکی از دو راه را می توانند انتخاب کنند؛ یک این که بگویند ما تشخیصمان این بوده که به کاندیدای دیگری غیر از روحانی رای دادیم و همان میزانی که کاندیدای ما رای به صندوق ها آورده موجبات سربلندی کشور را فراهم کرده پس ما هم در پیروزی نهایی شریک هستیم.

یک تفکر غیرمنطقی هم این است که بگویند چون ما رای نیاوردیم، دیگی که برای ما نجوشد فلان چیز در آن بجوشد که این اول گرفتاری ها است و صاحبان این نگاه هم به خودشان ضرر می زند و هم جامعه را هر روز ملتهب می کند؛ آن مجموعه هم باید خودش را شریک بداند و گوشه ای از کار را برای حل مشکلات بگیرد.

بنابر این، روز 24 خرداد، روز مهمی در جمهوری اسلامی ایران است که ملت ایران در این روز پای صندوق های رای جمع شدند تا به عملکردی که قبول نداشتند نه بگویند و به تفکر جدیدی که خود را مطرح کرده بود، آری بگویند.

مردم به چه تفکری آری گفتند و به چه تفکری نه؟

++خباز: مردم به روش های غیر کارشناسی سابق نه گفتند؛ مسوول اجرایی آن زمان در مناظره تلویزیونی که در سال 88 با رقیب انتخاباتی خود داشت، اعلام کرد که من کارشناس ارشد همه علوم هستم؛ این یک تفکر است که خودش را عالم به همه علوم دنیا بداند؛ یک روش دیگر هم این است که آقای روحانی در رقابت انتخاباتی خود گفتند من کارشناس ارشد همه علوم نیستم من دکتری حقوق عمومی هستم، در این بخش تخصص دارم و تجربیاتی هم از نظام دارم و برای پیشرفت کشور از همه تفکرها و کارشناسان استفاده می کنم.

مردم به روش گذشته ای که در انتخابات سال 92 هم نماد داشت و در آن انتخابات چهارمیلیون رای آورد نه گفتند؛ مردم در انتخابات سال گذشته اعلام کردند که ما با توهین به دنیا و کشورهای همسایه، با داغ و درفش و برخوردهای شدید در داخل کشور مخالفیم.

مردم در این انتخابات گفتند که مملکت را همچون تمام دنیا باید با عقل و تدبیر وخرد جمعی اداره کرد؛ تفاوت ما با دنیا این است که ما مسلمانیم و معتقد به خدا و فردا و برزخ هستیم؛ ما می خواهیم از آن کشورها هم بهتر و اخلاقی تر عمل کنیم؛ برای حکمرانی نیازی به زور و تحکم و فشار از بالا و پایین و فضای عمومی کشور را امنیتی کردن نیست.

پس به نظر شما مردم در انتخابات 92 نگاهشان را تنها به سیاست داخلی محدود نکردند و نگاهی نیز به سیاست خارجی دولت انداختند؟

++ خباز: بله، مردم پا را از فضای سیاست داخلی بیرون تر گذاشتند و به سیاست خارجی گذشته انتقاد داشتند؛ نه گفتن به گذشته، بخشی از آن نیز مرتبط به دیپلماسی و سیاست خارجی گذشته بود؛ مردم دیدند که عبوس بودن و برخورد با کشورهای همسایه و دنیا و مجامع بین المللی جواب نداد و تنها دستاوردش، چهار قطعنامه سنگین برای ما بود؛ این چهار قطعنامه سنگین به جایی رسید که ما نفتمان را به سختی می فروختیم و پولش را نمی توانستیم به کشور وارد کنیم؛ مردم این فشارها را احساس کردند و می فهمیدند و می گفتند اگر روش گذشته ادامه پیدا کند و در بر همان پاشنه بگردد، به جای چهار قطعنامه، 10 قطنامه علیه کشور صادر خواهد شد.

در زمان انتخابات ریاست جمهوری سال 1392، مناظره ای در یک شبکه تلویزیونی داشتم که خبرنگار صدا و سیما از من سوال کرد که اگر تفکر شما حاکم شد، شما در مسایل خارجی چه می کنید؟ آیا می خواهید معجزه کنید؟ من به خبرنگار صدا و سیما پاسخ دادم که خیر، در گام اول ادبیاتمان را تغییر خواهیم داد.

ادبیات دیپلماسی خودش یک علم است و آدم باید سالها استخوان خرد کند تا بداند در مجامع بین المللی چگونه سخن بگوید؛ آن قلمبه گفتن ها و همه را در اثر سخن رنجاندن که شجاعت نیست، این که به دنیا و همه توهین کنیم که شجاعت نیست؛ ما با ادبیات صحیح با دنیا سخن خواهیم گفت تا جبران گذشته شود.

مردم احساس کردند که سیاست خارجی و دیپلماسی گذشته ما، دیپلماسی مناسبی نبود، چون اگر مناسب بود باید فضا را برای ما تلطیف می کرد نه این که فضا را علیه ما خشن می کرد؛ دود این خشونت به چشم مردم رفت، دولتمردان که هر کس گلیم خود را از آب کشید و به آنها فشاری نیامد، مشکل بر سر راه مردمی بود که نفتشان به فروش می رفت و پولش بر نمی گشت تا صرف عمران و آبادی کشور شود و اشتغال به وجود بیاورد.

مردم با حضور و انتخابشان در 24 خرداد سال گذشته به سیاست خارجی قبلی نه گفتند و به روش معتدلانه آقای روحانی - که در دوره آقایان هاشمی و خاتمی که وی دبیر شورای عالی امنیت ملی بود و مردم سابقه ی خوبی از وی داشتند - آری گفتند؛ مردم احساس کردند اگر دکتر روحانی رییس جمهوری شود مسایل را با دنیا در عین عزت و حکمت حل می کند؛ نه ذره ای اجازه می دهد که حدود وحقوق مملکت زیر سوال برود و نه بی جهت برای خودمان دشمن بتراشیم؛ به قول آقای خاتمی هنر ما باید این باشد که معاند را به مخالف، مخالف را به بی طرف و بی طرف را به دوست تبدیل کنیم.

اکنون بیش از 10 ماه از روی کار آمدن دولت یازدهم می گذرد، چقدر از انتظارات مردم محقق شده است؟

++خباز: دولت تاکنون به قول هایی که فرصت رسیدگی به آن وجود داشته، عمل کرده است؛ نخستین سخن آقای روحانی در زمان انتخابات این بود که راه نجات کشور ثبات اقتصادی است؛ دولت گذشته وقتی کشور را تحویل گرفت نرخ دلار 800 تومان بود و وقتی دولت را تحویل داد نرخ دلار به بیش از چهار هزار تومان رسید؛ دولت سابق وقتی مسوولیت را به عهده گرفت نرخ تورم 11 درصد بود و زمانی که دولت را تحویل داد، نرخ تورم به 43 درصد رسید؛ اگر بخواهیم همه اینها را بگویم مثنوی هفتاد من می شود.

تمام این مشکلات بر اثر بی ثباتی در اقتصاد کشور ایجاد شد؛ اقتصاد مثل کبوتر است، کبوتر روی بام ساکت می نشیند نه بامی که در آن سر و صدا و بگیر و ببند وجود دارد؛ به همین منظور ثبات در نرخ ارز و نرخ طلا ابتدا مورد توجه دولت قرار گرفت؛ نمی خواهیم بگوییم دولت در این بخش 100درصد موفق بود اما از افزایش نرخ ها جلوگیری کرد و آرامش را به بازار ارز و طلا بازگرداند.

دومین وعده آقای روحانی در مبارزات انتخاباتی کنترل تورم بود؛ این امر نیز محقق شد و تورم 43 درصدی به 28.5 درصد کاهش یافت؛ ممکن است برخی بگویند ما کاهش تورم را احساس نمی کنیم، باید بگوییم که تورم صفر نشده بلکه از شدت رو به افزایش آن کاهش یافته است.

اگر افزایش نرخ تورم را به یک خودرو تشبیه کنیم، می توانیم بگوییم که این خودرو قبلا با سرعت مثلا 150 کیلومتر حرکت می کرد و دولت یازدهم با دست اندازهای مختلف ابتدا سرعت را به 100 کیلومتر و 80 کیلومتر رسانده است؛ اگر رشد نرخ تورم به روال گذشته افزایش می یافت شرایط اکنون به شدت بدتر شده بود؛ دولت یازدهم جلوی سرعت ماشین پرشتاب تورم را گرفت.

در رابطه با نرخ تورم بانک جهانی اعلام کرده که با روشی که دولت جدید در پیش گرفته است، نرخ تورم در سال جاری به 15 تا 20 درصد خواهد رسید؛ این ادعا، ادعای بانک جهانی است که از بیرون دارند به ما نگاه می کنند و احساس می کنند که کار اقتصاد در ایران بر روی ریل طبیعی، درست، منطقی و علمی خود افتاده است.

کار دیگری که در این 10 ماه و چند روز اخیر اتفاق افتاد این بود که تابوی سر میز مذاکره نشستن با آمریکا شکسته شد؛ در طول سالهای بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، میدان میان ایران و آمریکا و دیگر کشورها مین گذاری شده بود؛ این میدان مین به وسیله اسرائیلی ها ایجاد شده بود و ایران هیچ گاه نمی توانست با این کشورها وارد مذاکره شود، چون باید از روی این میدان مین حرکت می کرد؛ سفر رییس جمهوری به نیویورک و سخنان وی باعث شد یکی یکی این مین ها خنثی شود و به این صورت تابوی سر میز مذاکره نشستن با آمریکا شکسته شود.

هرچند پیش از این نیز ما با 1+5 بر سر میز مذاکره می نشستیم و در آن جلسات نیز نماینده ای از کشور آمریکا حضور داشت اما آن موقع در رده های پایین و کارشناس برای ما احترام قائل می شدند و الان در سطح وزرای امور خارجه.

به دنبال این، گام بعدی دولت یازدهم ثابت کردن حقانیت فعالیت هسته ای جمهوری اسلامی ایران بود که اقدامات موثری در این زمینه انجام شد و در توافق اولیه ژنو، ما با منطق صحیح و اخلاق پسندیده توانستیم حرف خودمان را به دنیا ثابت کنیم.

در کنار این چهار گام اصلی، اولولیت دادن به طرح سلامت، اجرای قانونی هدفمندی یارانه ها و تاکید بر توجه به بخش های تولید، ثبات در تصمیم گیری ها، تقدیم به موقع بودجه واقعی و نه توهمی، معرفی کردن اعضای دولت در مراسم تحلیف، بکارگیری همه نگاه ها و خرد جمعی در امور کشور و دست درازی نکردن به منابع بانک مرکزی که پیش از این مرسوم بود، از دیگر اقدامات موثری است که در پرونده 10 ماه و چند روز دولت یازدهم ثبت شده است.

انتهای پیام

دیدگاه شما