به گزارش خبرنگار پایگاه خبری و اطلاع رسانی جماران؛ دکتر محمود گودرزی طی سخنانی در اولین جشن ملی بخشش به لزوم جا افتادن فرهنگ بخشش در جامعه اسلامی ایران تاکید و اظهار کرد: توجه به شعار زیبای این جلسه یعنی "بگذاریم سینهها از کینهها خالی شود" محوریترین بحث در حوزه جوانان است. جامعه ما در شرایط فعلی محتاج به یک تعامل است تا در آن یک آشتی ملی داخلی شکل گیرد؛ آنچه که در طی سالهای گذشته بر ما رفته است جای بحث و بررسی دارد.
وی افزود: توسعه فرهنگی به معنای عام آن در نظام ما یکی از مواردی است که از ابتدای انقلاب تاکنون بر آن تاکید شده است. این جلسه به مناسبت ایجاد یک فرهنگ یا روحیه فرهنگی پیرامون عنصری است که در اسلام و آموزههای دینی ما آمده است و همیشه شنیدهایم که امیرالمومنین حضرت علی (ع) درباره برخورد با قاتلشان چه توصیه هایی به امام حسن (ع) فرمودند بدان مضمون که عفو از انتقام بهتر است.
وزیر ورزش و جوانان با بیان اینکه باید از اثرات عفوها در گذشته درس گرفت و آن را در فرهنگ جامعه نهادینه کرد, گفت: با تجربیاتی که از گذشته داریم، در عمل دریافتهایم که گذشت و عفو چه اثرات شگرفی میتواند در جامعه داشته باشد و عاملی شود تا بسیاری از مشکلات فرهنگی کاهش یابد. گذشت و عفو، تحمل یکدیگر را داشتن، جلوگیری از خشم بویژه خشمهای سیاسی، نزاعهای خیابانی و... مقدمهای میشود تا بتوانیم یکدیگر را بیشتر و بهتر تحمل کنیم.
وی با تاکید بر اینکه باید از خشمها بویژه خشمهای سیاسی جلوگیری شود، افزود: متاسفانه در جامعه گاهی شاهد رفتارهای نابهنجاری از جمله در عرصههای سیاسی و... هستیم که مشکلات عدیدهای را به وجود میآورد و این مشکلات، اثرات و عواقبی دارد که ما در سالهای بعد متوجه آن میشویم.
وزیر ورزش و جوانان با اشاره به اینکه خشم و نزاعهای خیابانی در میان جوانان بیشتر است، توضیح داد: این سوال همواره مطرح است که این معضل چگونه باید برطرف شود؛ کاری که حوزه جوانان به مناسبت هفته جوان در نظر گرفته و شروعش با پرداختن به موضوع بخشش است که احساس شد جایش در جامعه ما به عنوان یک فرهنگ نهادینه، خالی است. هرچند بزرگان از جمله مقام معظم رهبری همواره بر این اصل مهم تاکید داشتند و در اعیاد بارها شاهد بخشیده شدن افرادی بودهایم.
گودرزی در پایان تاکید کرد: امیدواریم بخشش به عنوان یک اسوه حسنه در جامعه جای خودش را باز کند تا ما جامعهای عاری از خشم، حصر، دفع و... داشته باشیم. جامعهای که زیبا باشد و در آن همدیگر را بیشتر درک کنیم تا نهایتا خداوند هم بر ما آسان گیرد.