آیتالله علوی گرگانی گفت: هیچ انسانی حتی علما و مراجع هم از نصیحت و موعظه درباره دین بینیاز نیستند.
به گزارش جماران به نقل از شفقنا، این استاد حوزه علمیه قم امروز در جمع گروهی از فرماندهان یگان ویژه و رؤسای گزینش استانهای کشور با بیان اینکه از نظر عمل به دستورات خدا و ائمه اطهار(ع) همه انسانها از مردم عادی تا علما و مراجع یکسان هستند اظهار داشت: به همین دلیل بود که امیرالمومنین(ع) با اینکه مقام عصمت داشتند و جایگاهشان بسیار بالا بود ولی در دعای نماز جمعه خود را کنار دیگر مردم به رعایت تقوا و دستورات الهی سفارش میکردند.
او افزود: ایمان و حضور قلب افراد با یکدیگر متفاوت است به همین دلیل میبینیم آیات و روایاتی در مجالس بیان میشوند و گروهی تاثیر میپذیرند و متحول میشوند ولی برخی هم بدون اینکه تاثیری بپذیرند سالها در چنین مجالسی میآیند و میروند.
آیتالله علوی گرگانی به داستانی در مورد حضرت یحیی(ع) اشاره و خاطرنشان کرد: ایشان به حدی دارای حضور قلب و یقین نسبت به خداوند بودند که به هنگام شنیدن موعظه و سخن در عظمت خداوند بیهوش میشدند و این امر به حدی بود که حضرت زکریا(ع) در مجالسی که آن حضرت حضور داشتند به ذکر موعظه نمیپرداختند.
استاد حوزه علمیه قم ادامه داد: حضرت محمد(ص) نیز الگو و نخبهای در عالم امکان بودند و سخنانی که بر زبان جاری میساختند تاثیر فراوانی بر دیگران داشت و سبب تحول در افرادی مانند ابوذر و سلمان میشد ولی امثال ابوجهل نیز سخنان ایشان را میشنیدند و نه تنها در آنها تاثیر نمیگذاشت بلکه کینهشان نسبت به اسلام و پیامبر بیشتر میشد.
او بیان داشت: در قرآن کریم آمده است که «خدا کسی است که سه چیز به انسان داد گوش، چشم و دل»؛ عالمان و اساتید اخلاق در این زمینه گفتهاند منظور خداوند از بیان ابتدایی گوش آن است که انسان از طریق شنیدن حقایق میتواند به سمت کمال و حقیقت حرکت کند و جهل را پشت سر بگذارد ولی در عین حال مهمترین نعمتی که در اختیار آدمی قرار گرفته، قلب اوست.
آیتالله علوی گرگانی با اشاره به نابینا بودن یکی از یاران امام صادق(ع) به نام ابی بصیر که درجه بالایی از علم و معرفت را هم داشت گفت: این شخص روزی به امام(ع) عرض کرد اهل بیت در پیشگاه خداوند مرتبه و جایگاه والایی دارند بنابراین شما از خداوند درخواست کن تا چشمان مرا بینا سازد تا موفق به مشاهد شما بشوم،
استاد خارج فقه حوزه علمیه قم افزود: ابی بصیر پس از دعای امام صادق(ع) بیناییش را به دست آورد و بسیار خوشحال شد ولی حضرت به او فرمود «من باید مطلبی را به تو بگویم تا در قیامت از من خشنود باشی، تو قبل از اینکه بینا شوی به واسطه کسب کمالاتی جایگاه رفیعی در بهشت داشتی اما بعد از بینا شدن دیگر آن جایگاه را نداری» و او هم پس از اندکی فکر درخواست دعا برای نابینا شدن مجدد را کرد تا جایگاه قبلیاش نزد خداوند محفوظ بماند.
او با اشاره به نتیجه حاصل از این قضیه تاریخی گفت: قلب و دل از همه مهمتر است و گوش نخستین ورودی برای کسب فیض است.
آیتالله علوی گرگانی بیان کرد: شنیدن اولین راهی است که انسان از آن طریق به کسب علم مشغول میشود و پردههای جهل را کنار میزند به همین دلیل خداوند ابتدا گوش را جزو مسائل مهمی بر میشمارد که در اختیار انسانها قرار داده است.