آنچه مسلم است در میان مردم ایران افرادی هستند که رقم ۴۵ هزار تومان یارانه هیچ تأثیری در زندگی آنها نداشته و در مقابل در میان اقشار بسیار کمدرآمد افرادی هستند که بهشدت به این مبلغ محتاجاند اما نکته مهم در این میان آن است که هیچکدام از این دو گروه حاضر به صرفنظر کردن از دریافت یارانههای نقدی نیستند و صِرف انصراف دادن یا ندادن از دریافت از یارانههای نقدی، معیار مناسبی برای سنجش میزان محبوبیت دولت روحانی نیست. مسئله مهمی که در این هیاهو در حال فراموشی است، تصمیمی است که در دولت قبل گرفته شد و مجلس اصولگرا آن را تصویب کرد و صداوسیما نیز استوار از آن تصمیم حمایت کرد و تریبونهای حامی این جناح نیز به ذکر مزایای آن پرداخت؛ درحالیکه دولت احمدینژاد به صادق زیباکلام )استاد دانشگاه تهران( با درآمد ۴ میلیونی یارانه پرداخت میکرد و از سویی دیگر به ایرج ایامی (آبدارچی دانشگاه تهران) که با اضافهکاری مبلغ ۴۰۰ هزار تومان حقوق میگرفت نیز همین مبلغ یارانه داده میشد.
این شیوهای بود که پیشاز این در هیچ جای دنیا نمونه آن دیده نمیشد. مبلغ یارانه مردم ایران در ماه به عددی حدود ۴ هزار میلیارد تومان میرسد که میزان چهار ماه یارانه نقدی مردم با کل بودجه بخش بهداشت و درمان کشور در سال گذشته برابر است یا مبلغ سالانه یارانه به مردم بسیار بیشتر از بودجه عمرانی کشور در یک سال گذشته بوده است؛ اما متأسفانه مدیران اصولگرا به این مسائل وقعی ننهادند و بودجهای که بنا بود صرف کارهای عمرانی و زیربنایی و بهداشتی و آموزشی در کشور شود را بدون هیچ ضابطهای بین مردم تقسیم کردند و بهجای پیدا کردن راههای درست برای بهبود وضعیت اقتصادی شیوههای پوپولیستی در پیش گرفتند. همین افراد امروز که در برابر تصمیم کارشناسی دولت قرار گرفتهاند، ایراد بنیاسرائیلی میگیرند و بدون اینکه حاضر به پاسخگویی به عملکردشان باشند در ۸ سال گذشته باشند، از دولت طلبکار هستند. این برابری که این افراد مدعی آن بودند، بزرگترین ناعدالتی بود و وضعیت اقتصاد را به جایی رساند که امروز مشکلات اقتصادی به همه اقشار جامعه فشار میآورد.
در چنین شرایطی دولت روحانی چارهای جز جراحی اقتصاد بیمار ندارد. در این میان افراد مطلع و تحصیلکرده خود میدانند که سیاستهای یارانهای چه آسیبی به اقتصاد زده است و به هر شکل ممکن از سیاست انصراف از دریافت یارانه حمایت میکنند؛ اما بدیهی است مردمی هم هستند که تحت تأثیر حامیان دولت قبل گمان میکنند این یارانهها قسمتی از پول نفت بوده و اگر آن را از دولت نگیرند، روحانی آن را به دوستان، آشنایان و نزدیکان خود هدیه میدهد. اگر آقای روحانی میان این قشر رأی یا طرفداری داشته باشد، این آرا در انتخابات بعدی ریزش خواهد کرد و این هزینه شجاعت ایشان در جراحی وضع نامناسب اقتصاد خواهد بود اما در مقابل با این کار به قسمتی از نخبگان و افراد فرهیخته که در انتخابات رأی ندادند یا کاندیدای دیگری را به آقای روحانی ترجیح داده بودند، ثابت خواهد کرد روحانی فردی پوپولیست نیست و حاضر نیست به قیمت محبوبیت و چند رأی بیشتر ضربهای به اقتصاد وارد کند و این افراد به خاطر اعتمادی که به صداقت رئیسجمهور جدید دارند از حامیان جدید رئیسجمهور خواهند شد.
منبع: پیام نو