تیم فوتبال امید، حاشیه های فراوان و خروجی صفر؛ آفتابه لگن هفت دست، شام و ناهار هیچی!

جماران ورزشی؛ ماجرای تکراری حذف ها و ناکامی های تیم ملی فوتبال امید ایران از تورنمنت های مهم، در بازی های آسیایی ناگویا هم تکرار شد. شاگردان حسین عبدی در گروه B مسابقات در رقابت با چین، کره شمالی و امارات با یک برد، یک تساوی و یک باخت سوم شدند و نتوانستند صعود کنند. این اتفاق در حالی بود که تیم ایران با ترکیبی از بازیکنان لیگ برتری و ملی پوشان تیم بزرگسالان مانند امیرحسین حسین زاده، محمد خلیفه، دانیال ایری، امین حزباوی، سعید سحرخیزان و... به ناگویا رفته بود و کمترین انتظار از این ترکیب، صعود از مرحله گروهی بود اما بار دیگر فاجعه حذف رخ داد. آن هم با تیر خلاصی که مقابل کره شمالی رقم خورد و ایران با شکست 4 بر 1 مقابل این تیم، یک حذف فضاحت بار داشت.

بهانه تراشی ممنوع!

اگر چه تیم امید قبل از اعزام به ناگویا اردوهای منسجمی نداشت، اما اکثر این بازیکنان در تیم های باشگاهی خود اردوهای مختلفی را پشت سر گذاشته بودند و همگی در آمادگی مناسبی بودند. از طرفی فدراسیون فوتبال برای اعزام این تیم عملا لیگ را تعطیل کرد و همه چیز در اختیار شاگردان عبدی بود تا بتوانند در ناگویا حداقل کار ممکن یعنی صعود از گروه را رقم بزنند اما خبری از صعود نبود و فقط فصل جدیدی از سریال ناکامی های تیم فوتبال امید تکرار شد. سریالی که سال هاست به واسطه سو مدیریت، ناتوانی کادرفنی و حواشی فراوان رخ می دهد و گویی به عادتی همیشگی تبدیل شده که تیم امید با لشکری از بازیکنان خوب به یک تورنمنت برود، به بدترین شکل ممکن ببازد و نهایتا هم آب از آب تکان نخورد. هر چند سرمربی این تیم در بدو ورود به ایران استعفا داد اما کیست که نداند این استعفاها فقط پاک کردن صورت مسئله است و قرار نیست دردی از هزاران درد فوتبال ایران و تیم های ملی امید و... را دوا کند.

اردوی خارجی، فاکتورهای میلیاردی و حواشی فراوان برای هیچ!

چندی پیش بود که عادل فردوسی پور در برنامه لایو 360، دست به افشاگری بزرگی زد. فردوسی پور با پرده برداری از حواشی اردوی تیم های امید و جوانان در ترکیه، خبر از یک اتفاق عجیب و فساد بزرگ داد.

این بخش را دقیقا به نقل از سایت فوتبال 360 بخوانید: «ماجرایی که عادل فردوسی‌پور اخیرا به آن ورود کرده مربوط به هزینه‌ای است که برای انجام 3 بازی تدارکاتی تیم امید در ترکیه فاکتور شده است. در سندی که در این برنامه رو شد، مشخص شده که مسئولان امر برای 3 بازی تدارکاتی تیم امید به همراه داور، 4 هزار و 500 یورو فاکتور کرده‌اند. این درحالی است که بررسی هتل – کمپ‌های مختلف با کیفیت بهتری از هتلی که تیم امید در آن اسکان داشته، نشان می‌دهد هزینه برگزاری بازی دوستانه 250 دلار و هزینه داوری 100 دلار است! برای سه بازی تیم امید هم نهایتا باید چیزی نزدیک به هزار و 50 دلار هزینه می‌شده است. با این حال در فاکتورهای منتشر شده، مشخص است که این هزینه 3 برابر بیشتر فاکتور شده و به عدد عجیب و غریب 4 هزار و 500 یورو رسیده است! این تنها اتفاق رخ داده نیست؛ چراکه در برنامه «لایو 360» در ادامه همین داستان روشن شد که ظاهرا 7 هزار دلار از پول تنخواه ارزی که در اختیار مدیران تیم امید بوده هم گم شده است! این موضوع وقتی عجیب است که شنیده می‌شود این 7 هزار دلار به پای برگزاری 3 بازی تیم امید گذاشته شده. ماجرا عجیب است؛ چراکه اول هزینه 3 بازی دوستانه 3 برابر بیشتر فاکتور شده و پولش از فدراسیون گرفته شده و پس از آن هم که به گم شدن 7 هزار دلار تنخواه ارزی گیر داده‌اند، گفته شده این پول برای برگزاری همان بازی‌ها لحاظ شده! مشخص است که در یک مورد بسیار مشخص، پول هنگفتی فاکتورسازی و گم و گور شده است.»

بررسی عملکرد فاجعه بار تیم امید، قرار دادن حذف آن ها در یک کفه ترازو و قرار دادن فاکتورسازی های هنگفت برای اردوی ترکیه در کفه دیگر، نشان می دهد پشت این حذف چه سومدیریتی نهفته است. مشخص نیست چرا این تیم به اردوی ترکیه اعزام شده و در چنین شرایطی این اردو بر اساس چه کار فنی و کارشناسی بوده است؟ در نهایت اصلا خروجی این اردو چه بوده و اگر قرار بود تیم تحت هدایت حسین عبدی اینگونه ببازد، نمی شد همین اردو را در داخل برگزار کرد تا چنین فاکتورسازی هایی هم رخ ندهد؟ 

از طرف دیگر باید دید چرا هیچ عزمی در فدراسیون فوتبال برای برخورد با چنین سومدیریت هایی وجود ندارد؟ بعد از حذف تیم ملی بزرگسالان از جام جهانی 2026، مسئولان فدراسیون از همان حذف دستاوردسازی کردند، هیچ جوانگرایی در تیم رخ نداد و نهایتا با همان دست فرمان قرار است تیم عازم جام ملت های آسیا شود. تیمی که همین دیروز در یک بازی دوستانه باز هم به ازبکستان باخت تا مشخص شود قرار نیست در سطح کلان فوتبال ایران تغییر خاصی برای بهبود اوضاع رخ دهد. در تیم امید هم همین داستان به شکل دیگری در حال تکرار است، در آستانه مسابقاتی مانند انتخابی المپیک یا بازی های آسیایی در ظاهر یک اردوی خارجی برگزار می شود، تیم چند بازی دوستانه بدون خروجی انجام می دهد و در حالی که چندین بازیکن تراز اول لیگ برتری در ترکیب هستند، تیم به کره شمالی و... می بازد و ناکامی ها تکرار می شود. گویی فقط باید چنین اردوهایی انجام شود تا چندهزار دلار پول بدون نظارت گم شود و کسی هم پاسخگوی این سومدیریت ها نباشد.