آیا هزینه کردن برای سفرهای تفریحی کار درستی است؟ می خواهیم پاسخی برای این پرسش بیابیم.
کد خبر:
۴۷۸۵۷۷
به گزارش جی پلاس، خرج کردن پول برای سفر، موضوعی نیست که با کاستن از حساب بانکی مان، پول مان را ببلعد و از خرج کردنش افسوس بخوریم. پس از سفر، درک می کنیم که از جهت های مختلفی، فرد ثروتمندتری شده ایم. خیلی از افراد هم هستند که واقعاً دوست دارند به مسافرت بروند، اما همیشه می گویند که برای این کار، «پول کافی ندارند!» باید قبول کرد که این بهانه، در برابر مزایایی که با سفر رفتن کسب می کنیم، توجیهی ضعیف و غیرقابل پذیرش است. مسافرت، یک سرگرمی لوکس نیست، بلکه یک سرمایه گذاری پرسود است. بعد از این، اگر افرادی را دیدیم که از نداشتنِ پول مسافرت، دادِ سخن می دهند، می توانیم برخی از این دلایل را به آنها گوشزد کنیم و نشان دهیم که تلقی آنها، اشتباه است.
۱- در طول سفر، با بسیاری از افراد جدید در اماکن تازه دوست می شویم
سفر، فرصتی است که نه تنها امکان ملاقات با مردمان کشورمان را به ما می دهد، بلکه برای ما موقعیتی فراهم می کند که با مردم در شهرهای دیگر نیز آشنا شویم. در مدت کوتاهی، رفتارهای مختلفی ناشی از رسوم مناطق و کشورهای دیگر را، در مردم خواهیم دید و از این موضوع، بسیار خواهیم آموخت. چه بسا موقعیت هایی پیش آید که خودمان هم از اینکه می توانیم با افرادی دارای تفاوت فرهنگی و اجتماعی فراوان با خودمان رابطه ای دوستانه برقرار کنیم، متعجب شویم. بعدها این دوستی می تواند با دنبال کردن آن افراد در شبکه های اجتماعی، تداوم یابد. مسافرت بهترین راه است که از برخورد با مردمان مناطق مختلف، کسب تجربه کنیم، رفتارشان را بشناسیم و دانش اجتماعی خود را بالاتر ببریم.
۲- سفر به ما اجازه می دهد تا چیزهای بیشتری درباره خودمان کشف کنیم
می دانم که این سخن، خیلی کلیشه ای به نظر می رسد، اما خالی از حقیقت هم نیست. شاید بهتر است که بگوییم خرج کردن پول برای مسافرت، به خاطر این نیست که خودمان را «بیابیم»، بلکه بیشتر درباره این است که خودمان را «از دست بدهیم». این از دست دادن، از آن جهت است که برای مدتی از همه افراد و اشخاصی که همیشه در اطراف ما بودهاند، جدا شویم و این بهترین فرصت است که الگوها و رفتارهایی را که بودن در موقعیت دائمی به ما دیکته می کند، بازنگری کنیم. به ویژه زمانی که به تنهایی سفر می کنیم، خودمان هم از آزادی عمل در انتخاب برنامه های سفر و خریدهای مان متعجب می شویم. چه حس آزادی دلچسبی است بودن در مکانی غریبه که کسی درباره آنکه هستیم و پیشینه مان، چیزی نداند تا بتواند رفتارمان را با معیارهایی که شناخت ما به او می داد، قضاوت کند. این غریبگی و بی گذشته بودن در مقصد سفر، به ما جسارت امتحان تجربیات جدید را می دهد و شناخت تازهتری درباره زوایای پنهان مانده کشف خواهیم کرد.
۳- مسافرت به ما کمک می کند که هراس کمتری از ناشناخته ها داشته باشیم
سفر موقعیتی است که ما را مجبور خواهد کرد که در موقعیت تازه، مواجهه با زبان جدید و فرهنگی نو قرار بگیریم. در طول سفر، باید در این موقعیت ناآشنا زندگی کنیم و این اجبار، به ما شجاعت لازم را می دهد که بودن در این مکان تازه را برای خود عادی تر کنیم. بودن در مکان های ناشناخته، به ما حس زنده بودنِ بیشتری می دهد و دنیایی دلپذیرتر برای ما فراهم می کند.
۴- سفر به ما می آموزد که ریسک موفقی انجام دهیم
درست مثل این است که مسافرت، منطق ما را هم افزایش می دهد! برای مواجهه با موقعیت های تازهتر، ناخودآگاه به دنبال راه های مطمئن تر برای برخورد با قضایا خواهیم بود. سفر اغلب ما را مجبور می کند که به قدرت کشف و شهود ذاتی مان بیشتر تکیه کنیم، بهتر است همین حالا از اینجا حرکت یا مدت زمانی را همین جا سپری کنیم. بودن در موقعیت ناشناخته، غریزه بقای ما را تقویت خواهد کرد. هیجان و ترس برآمدن از پس موقعیتی ناشناخته، دیگر حسی غریب و مبهم نخواهد بود. شاید گاهی بد نباشد که کمی هم خرج کنیم، برای آنکه به یاد داشته باشیم زندگی ما، امری بدیهی نیست و همیشه هم قرار نیست در امنیت کامل سپری شود. گاهی لازم است با شرایطی وخیم مواجه شویم، تا ارزش امنیت و بی دغدغه بودن را درک کنیم و برای زندگیِ پس از سفر، قوی تر شده باشیم.
۵- مسافرت به ما دیدگاهی درباره زندگی دیگران ارائه می دهد
گاهی لازم داریم که بیدار شویم. با ضربه سختی روبرو شویم تا قدر موقعیت کنونی را بدانیم و بفهمیم آنچه با داشتنش احساس خوشبختی نمی کنیم، آرزوی بسیاری از افراد است. لازم داریم که عملاً ببینیم چقدر بخت با ما یار بوده تا همینی که هستیم، باشیم! برای همین بسیار خوب خواهد بود تا هزینه ای را صرف کنیم و به نقاط محروم برویم و زندگی افرادی را که به آنها فکر نمی کنیم، از نزدیک ببینیم. خیلی وقت ها نیاز داریم که بدانیم بسیاری از مسیرهایی که به راحتی از میان آنها حق انتخاب داریم، برای تعداد زیادی از افراد پایین دست جامعه هرگز تعریف نمی شود. نیاز داریم که بدانیم دنیا سردتر و سخت تر از آن چیزی است که با ما بوده. شاید این بیداری، جنبه ای نیک خواه در ما را بیدار کند و بتوانیم کمک کوچکی به افرادی با حق انتخاب کمتر کنیم. راهی برایشان بگشاییم و نوری به زندگی شان بتابانیم. آنچه در دنیای خودمحورِ ما «عادی» تلقی می شود، در دنیای بزرگ و واقعی، یک خوش شانسی بزرگ است. چه ثروتی از این بالاتر که به سفری برویم که ما را درباره جهان واقعی، آگاه تر کند؟!
۶- سفر برای ما، مجموعه ای از خاطرات باقی می گذارد که بعدها می توانیم به صورت داستان های آموزنده نقل شان کنیم
مگر می شود که دوست نداشته باشیم، بتوانیم برای دوستان و خانواده، داستان هایی عجیب از تجربیات متحورانه مان نقل کنیم؟! از طرفی، بسیاری از ما شنیدن چنین داستان هایی را دوست داریم. داستان هایی که به وسیله افراد شوخ، قابل تحسین و الهام بخش نقل می شوند. به هرحال، علاقه مندی طبیعی ما به خودمان، باعث می شود مایل باشیم که در ما جنبه ای تحسین آمیز از نظر دیگران، وجود داشته باشد و همگان، زبان به ستایش ما بگشایند. یکی از بهترین راه های رسیدن به این هدف، مسافرت است. افتتاح یک حساب فردی مملو از داستان های شیرین و جذاب، جایزه ای است که نصیب افرادی می شود که راضی می شوند تا مقداری از حساب بانکی شان را صرف مسافرت کنند! منبع: سلام دکتر