جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

فریادی که خاموش شد

غریو الله اکبرش، روحی بود که در میان بچه ها دمیده شد،‌ الله اکبر،‌الله اکبر،‌ الله اکبر و ناگهان خاموش شد.

کد خبر: ۳۴۵۳۲۶
فریادی که خاموش شد

جی پلاس: از زمین و آسمان تیر و خمپاره بود که بر سر بچه ها می بارید و آتش دشمن چنان خیمه ای بر سرشان افکنده بود که توانای بلند شدن نداشتند،‌ چند دقیقه یک بار صدای الله اکبری،‌ نویدی بود بر جانشان اما باز هم این صدای «امدادگر، امدادگر» بود که نشان از شرایط نامساعد و زمینگیر شدنشان می داد. نه اینکه ترسیده باشند که آتش بی امان بود. «الله اکبر،‌ الله اکبر»، این غریو شیردلی از دیار اصفهان[۱] بود که بر روی خاکریز ایستاد و روح به جان همرزمانش دمید و تانک های دشمن را که به سمتشان نشان گرفته بودند،‌ شکار کرد. دقایقی گذشت که فریادش خاموش شد، گلوله ای بر دهانش نشست و خون، راه گلویش را بست و الله اکبر همرزمانش در فضا پیچید. آری جواد کار خودش را کرده بود.[۲]

  1. شهید جواد کبیری،‌ اهل رهنان اصفهان.
  2. برگرفته از خاطره ذکرشده در سایت نوید شاهد.
انتهای پیام

دیدگاه شما