جی پلاس: سال ۴۱ بود که حسین[۱] در تهران به دنیا آمد اما شرایط روزگار، او و خانواده را راهی شاهرود کرد. حسین آرام و صبور بود و به مسجد علاقه مند و هنوز نوجوانی بیش نبود که جرقه های انقلاب زده شد و او مانند خیلی از هم سن و سال هایش با اعلامیه های امام آشنا؛ اما او فقط آنها را نمی خواند که از رویشان یادداشت برمی داشت و در کتابخانه اش نگهداری می کرد. درس و بحث و مدرسه را با ورزش توأم کرده بود تا دان چهار تکواندو را بگیرد و اندکی بعد ریاست هیأت تکواندوی شاهرود را عهده دار شود. زمانی دیگر نگذشته بود که در شیپور جنگ دمیده شد و حسین از فرماندهی دسته تا گردان را تجربه کرد و عملیات های والفجر هشت و کربلای چهار و پنج را در کارنامه اش به ثبت رساند تا بیست و چهارمین روز از زمستان ۶۵ زمان شهادتش فرا رسید و فرمانده گردان کربلا به کربلاییان پیوست.
حسین نیز بوی شلمچه میداد
دان چهار تکواندو را گرفته بود و حالا برای خودش شده بود رئیس هیأت تکواندوی شاهرود اما نه مقام و نه ورزش، هیچ کدام او را دلبسته خود نکرد.
کد خبر:
۳۴۳۹۰۴