- عنوانپاسخ به نامه
- محلنجف
- مناسبت
- تاریخ
- موضوعپاسخ به نامه
- حضارخمینی، سید احمد
- جلد۳
بسمه تعالی
27ع294
احمد عزیزم
دو طغرا[1]مرقوم شما واصل شد. از سلامت شما و نورچشمان عزیزم خوشوقت شدم. امید است همگی سلامت و سعادتمند باشید. در موضوعی که نوشته بودید با اوضاع بسیار وخیم و تزلزل حوزه و بلاتکلیفی همه برای ما میسور نیست که تحصیل اجازه کنیم.[2]و از آن طرف ـ بر فرض امکان به وجه بعید ـ از رسوایی مغرضین اینجا و آنجا غافل نباشید. در هر صورت عجالتاً اقدام نکنید تا تکلیف خود ما و سایرین معلوم شود.
از خداوند تعالی اصلاح امور را بر وفق دلخواه خواستارم. به همۀ دخترها و به خانم خودتان سلام برسانید. حسن[3]را میبوسم. والسلام علیک.
پدرت
پاورقیها
۲. ـ فقره، عدد.
۳. ـ آقای سید احمد خمینی در این باره چنین توضیح میدهد: «اخراج ایرانیهای مبارز از عراق موجب شد به حضرت امام پیشنهاد کنم در صورت اخراج ایشان، در یکی از کشورهای اسلامی اجازۀ اقامت بگیریم. بیشتر در ذهنم سوریه یا لبنان و در مرحلۀ بعد پاکستان بود».
۴. ـ آقای سید حسن خمینی، فرزند آقای سید احمد خمینی.